آه سرد؛فضاسازی ملموس و بازیهای حساب شده
نویسنده و کارگردان «آه سرد» در اولین فیلم بلندی که ساخته اطلاعات روایت را در نیمهی اول فیلم به شیوهای کنترل شده و تدریجی در اختیار تماشاگر میگذارد و به این ترتیب با ساختن معما تا زمان افشای کامل آن (البته از طرف یک شخصیت اصلی داستان) در اواسط فیلم و ایجاد یک نوع حس شگفتی، وظیفهی همراه ساختن تماشاگر با روایت را بر عهده این معما گذاشته و پس از آن نیز با ایجاد تنشهای مقطعی و افزایش مرحله به مرحله تنش از عهده این وظیفه به خوبی برمیآید. فیلمساز البته یک نکتهی مهم درونمایهای فیلم را تا آخرین دقایق فیلم در آستین نگهمیدارد تا نوعی غافلگیری را به نحوی شایسته رقم بزند.
